her şey bittiğinde.. belki de başladığında?
bitiş ve başlangıç aynı. zaman tam o zaman işlemeye başladı. Yaradanın dualara cevap vermeye başladığı o an.
özgür olduğum an.. her şeyin sıfırlandığı, tüm duyguların arafta kaldığı, var olan tüm kıyafetleri soyunup ilk doğduğum zamana geri döndüğüm o an.
maskeler, yalanlar, küfürler, dilekler, umutlar.. hepsini üzerimden çıkardığım, aslında hayatın beni şimdi var ettiği o an. doğumum, özgürlüğüm, minnet ve güven duygumun beni geri bulduğu o an.
tekrar nefes almak, kozadan çıkarcasına dökülmek sokaklara. tekrar şiir okumak. gülmek tekrar. geride bırakmak. şükretmek. yaşamak tekrar. uçabileceğine inanmak özgürce. tekrar aşık olmak, heyecanlanmak. güzellikler düşünmek, mutluluğa tekrar inanmak. şarkı dinlemek tekrar, sanki ilk defa dinlermişcesine.
kum tanelerini hissetmek çıplak ayaklarınla gezdiğin kumsalda. güvenmek birine tekrar. sarılmak kokusunu ezberlercesine.
her şeyi, geride bıraktığın her şeyi gerçekten de geride bırakmak, gerçekten.
bağını kesmek ve aydınlık yarınlara kafan ayık ilerlemek. sarhoşluktan çıkmak ve bir daha sarhoş olmanın heyecanını yaşamak. bembeyaz bir tende yeni heceler bulmak, fısıldamak. hiç duyulmayan daha önce kurulmayan cümleleri duyurmak. bir daha ve bir daha sevmek. umutla bakmak, özlemek, kavuşmak.
o an.. öpmek arzuyla.. izin vermek pürüzsüz sırtına doğacak günlere. güneşi omuzlarda izlemek batıncaya dek. inanmak, tekrar dirilmek. esip giden rüzgarın yüzünden eski izleri de silmesine izin vermek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder