ÖĞRENİYORUM

Böyle durumlarda ne denir, ne söylenir bilmem. Başkasına bilirim de kendime susar kalırım.
Nasıl başlıyordu yeni hayatlar ? Hangisiydi yani yeni dediğimiz? Aynı hayat 'yeni' başlığında, başlar mı tekrar? Çizik mı atılır geçmişe, unutulup görmezden mi gelinir.
Dedim ya, bilmem. Öğretiliyor şu sıralar.
Mesela saf duygular nasıl yok edilir, bir insan kaç kez kırılabilir, acı eşiği nasıl deşilir, bilmezdim, öğreniyorum.
Sevmeyi öğrendiğim gibi, sevmemeyi öğreniyorum. Nefret mi peki? Değil, onu öğrenemem. Öğretseler de yapamam. Ama nötrlük nedir, öğreniyorum.
Beni ben yapan şeyleri bir kenara bırakıp, 'nasıl daha acımasız olabilirim'i öğreniyorum. Gaddarlığı, ketumluğu, suskunluğu ögreniyorum.  Yıllarca bıkmadan usanmadan taşıdığın duyguları kimler nasıl 'yük' haline getirir, öğreniyorum.
Bencilliği öğreniyorum. Yıllarca bilenmişken 'keskin' olmayı öğreniyorum.
Kendini ifade edememeyi öğreniyorum. Susturulmayı, aslında konuşmanın boş olduğunu öğreniyorum, öğretiyorsun!
Senden öğrenmek istediğim çok şey varken sen öğretmek istediklerini öğretiyorsun ve hep en kötülerini seçiyorsun. Bense artık öğrendim. Yıllardır hafızamda kurduğum herşeyi tam tersine dönüştürecek kavramları öğreniyorum, gösteriyorsun! Mutluluğu mutsuzlukla öğrenmeye hazırken, sen hep mutsuzluğuna örnekler veriyorsun!
Şükretme duygusu hayatıma bu kadar hakimken, sen hep tatminsizlikten bahsediyorsun. Ben şükürsüzlüğü öğreniyorum.
Hayatımın hiç bir evresinde öğretilmeyen, Allah tarafından bahşedilen 'nefes alma' ihtiyacımı alıyorsun elimden, nefessiz bırakıyorsun. Ben solumayı unutuyorum.
Ben bardağı yarı dolu ele alırken sen hep boş kısmını gösteriyorsun ve ben boşluğu öğreniyorum.
Duaların boşa olduğunu öğreniyorum. Tanrının bir bildiği vardır demek yerine hep 'bilmiyor işte!' diye haykırırken, 'günah'ı ögreniyorum. Ateşin su ile yok olduğunu zannederken toprağı gösteriyorsun ve ben toprağı tanıyorum.
Bildiğimi sandığım her şeyin tam tersini anlatıyorsun. Sanki yalanmış hepsi gibi. Tersini anlatıyorsun, ama bana hep 'haklısın' diyorsun. Ben haklı olmayı öğreniyorum.Koca ormanı yok eden bir kibritin, kelimeden daha güçsüz olduğunu öğretiyorsun, ve tek kelime tüm varlığımı yok ediyor, görüyorsun.
Araştırmaya açıkken bilgisizliği öğretiyorsun. Bana tüm kitapları yalanlarken sen kitap yazıyorsun, ve ben tutarsızlığı öğreniyorum.
Ben bildiklerimi unutup, bildiklerini ezberliyorum, sense bana öğrettiğin her şeyi unutuyorsun. Ve ben unutmayı öğreniyorum. Bana vazgeçmeyi öğretiyorsun, bana boşvermeyi öğretiyorsun. Bir yolda ilerlediğimi düşünürken bana yol olmadığını söylüyorsun ve ben havada asılı kalmayı öğreniyorum.
Ben alternatifleri bilmezken sen bana seçenekleri sunuyorsun, ve ben seni seçmemeyi öğreniyorum..